Mesaj
  • PLG_KUNENADISCUSS_DEPENDENCY_FAIL

Makaleler

Atatürk Şiirleri

ATAMA AGIT I
Sırma sarısını yay saçlarına,
Gözüne rengini koy denizlerin;
Düsün dudakların en incesini,
Yüzüne tuncunu ver benizlerin.
Onda yürüyüsün en yigitçesi,
Onda bükülmezi vardı dizlerin,
Gezerdi ülkede bir Hızır gibi,
Em olup derdince çaresizlerin.
II
Durgun bir denizi andırır dısı,
îçi hiç sönmeyen bir yanardagı,
Sesinde ıslıgı eser kuvvetin,
Sözünde sahlanır Hakkın bayragı.
Gökle günes gibi bulustu onda
Sezinin saglamı, duyunun sagı,
Yıkarak kökünden Osmanlılıgı
O gömdü tarihi bir Orta Çagı.
III
Ürperir ovalar âvâzesine
Daglar dümdüz olur isaretiyle,
Devrilir hıncına çarpan ordular;
Kaleler dayanmaz yelpazesine.
Fikrin, güzelligin, askın, her seyin
Baglıydı daima en tazesine
Yasadı bası dik, dünyaya karsı,
Getirdi dünyayı cenazesine!
ATAMA DEYISLER
Atam gitti giderim,
Ben Ata'sız niderim?
Ellemem yansın yürek
Kurumasın gözlerim.
Belirsiz bir rüzgârım,
Seller gibi çaglarım.
Atam gitti ardından,
Gece gündüz aglarım.
Ne baharım, ne güzüm,
Ne gece ne gündüzüm!
Su yalancı dünyada,
Ata'sız bir öksüzüm.
Atam yüce bir dagdı,
Bir bitmeyen membagdı.
Ecel aldı elimden,
Yürekte yâdı kaldı.
Ne gökteyim, ne yerde,
Gönül düstü bir derde!
Aglamaz mı Türk olan,
Atatürk'ü gider de?
Vehbi Cem ASKUN
TÜRKLÜK ATATÜRK
Her yıl 10 Kasım saat dokuz suları,
Düsünür tek yürek Türkeli.
Bu düdükler, bu sessizlik, bu saygı durusu,
Bir yanlıslık olmasın sag.
O kadar bizimle ki!
Her yıl 10 Kasım saat dokuz suları,
Egilmisken bütün baslar üzgün.
Birden kalkar yukarı dinç.
Madem ruhu Türklügün,
Atatürk ölür mü hiç?
O'ydu Mete'lerde, Oguz Kaganlarda,
O'ydu Orhun Yazıtlan'ndaki destan!
O'ydu doludizgin sanlı ılgarlarda,
O kurtardı bizi, her mutsuz çagda.
Karsısında O'nu buldu her düsman!
Çökmedikçe üstümüzde mavi gök,
Çökmedikçe altımızda yagız yer,
Durdukça evren, uzar gider uzayda,
Türklük, Atatürk!
Behçet NECATIGIL
10 KASIM'IN DÜSÜNDÜRDÜGÜ
Emrinde tümen olsak, alay, tabur olsak;
Sen pasalar pasası, yagız atının üstünde.
Basında kalpagın, gözlerin ısıl ısıl;
Geçsek önünden Dumlupmar'a dogru:
Elin kıpagmda selâm dursan...
Emrinde pasa olsak, subay olsak, er olsak;
Sen pasalar pasası, yagız atımn üstünde.
Akdeniz'i gösterse bir ok gibi parmagın.
Atlıların elinde daîgalansa bayragın.
Komut versen, düsmanı vatandan kovsan...
Yolunda sose olsak, geçit olsak, su olsak;
Yürüsek Samsun'dan, Erzurum'a dek.
Dag basım duman almıs diyerek;
Tüm ulusun ardında; tek vücut, tek yürek,
Köroglunda mola versen, otursan...
Önünde okul olsak, sıra, kitap olsak;
Sen hocalar hocası, tebesirin elinde.
Kara tahta basında alfabeden baslasan
Kılıcıyla kalemiyle nice devrimler yazan;
Ders versen; soru sorsan, bizi okutsan...
Kabrinde mermer olsak, agaç olsak, kus olsak;
Yüz sürsek tasına; basında nöbet tutsak;
Sen Atalar Atası seslensen safaklardan;
Uzatsan ellerini o nazlı bayraklardan
Kor olsan içimizde, bizlere ısık tutsan...
Yıldırım Dogan ERGENIÂ
ON KASIM
Yıl otuz sekiz on kasım persembe
Hatırdan çıkmayacak bir sonbahar
Sarsılıyor Istanbul yedi tepe
Yaman esmis Dolmabahçe'de rüzgâr
Gerçek olamaz olsa olsa bir düs
Dokuzu bes geçe Atatürk ölmüs
Böyle toptan bir yas nerde görülmüs
Beraber aglıyoruz kurtlar kuslar
Bu memlekete en çok hizmet eden
Bu ask ile daglara gücü yeten
On sekiz milyonun omzunda giden
Atam Ankara sırtlarında yatar
Cahit Sıtkı TARANCI

Yorum ekle

Sayın site ziyaretçileri, Yorumlarınızda lütfen ahlak kurallarına uyunuz. Türkçe'yi doğru kullanınız. Emeğe saygı insan olma gereğidir.Şahıslara, kurumlara hakaret içeren , ahlak kurallarına aykırı, Dilimizin doğru kullanılmadığı mesajlar yayınlanmayacaktır.


Güvenlik kodu
Yenile